کلینیک ترک اعتیاد
رابطه اعتیاد و اختلال مسخ شخصیت و واقعیت
4 دی 1400
کلینیک ترک اعتیاد
رابطه اعتیاد و اختلال شخصیت دوری گزین
4 دی 1400

کلینیک ترک اعتیاد طلوعی دوباره، مرکز ترک اعتیاد طلوعی دوباره: اختلال شخصیت دوری گزین یک اختلال بالینی است که با احساس کمرویی و ضد اجتماعی بودن فرق دارد و در این مقاله به بررسی و معرفی اختلال شخصیت دوری گزین چیست؟ خواهیم پرداخت. این اختلال یک الگوی دائمی و پایدار از ایده ها و اقداماتی است که ممکن است باعث ایجاد مشکلات فراوانی در زندگی افراد شود. این اختلال بر اساس گروه ها انجام می شود و اختلال شخصیت دوری گزین در گروه C قرار می گیرد که گروهی از ویژگی های اضطراب آور و ترسناک در این گروه قرار می گیرد. فرد مبتلا به اختلال شخصیت اجتنابی ممکن است موارد زیر را تجربه کند:

خودآگاهی

احساس کمبود

احساس خجالت شدید

سختی در تعاملات روزانه

مشکل در حفظ روابط شخصی و شغلی

حساسیت شدید به انتقاد منفی و نارضایتی

اختلال شخصیت دوری گزین چیست؟

اختلال شخصیت دوری گزین به عنوان الگوی ثابتی از افکار و رفتارها تعریف می شود که باعث ترس شدید از نادیده گرفته شدن می شود و حفظ روابط با دیگران را برای فرد به چالش تبدیل خواهد کرد. ممکن است فرد مبتلا با اختلال دوری گزین نسبت به برقراری رابطه محتاط باشد مگر اینکه مطمئن باشد که طرف مقابل او را دوست خواهد داشت. شخصیت دوری گزین همچنین باعث می شود که فرد نتواند احساسات شخصی یا صمیمانه خود را با دیگران به صورت محرمانه در میان بگذارد. فرد مبتلا به این بیماری به احتمال زیاد انزواطلبی و تنهایی را به نادیده گرفته شدن و طرد شدن ترجیح می دهد.

علائم اختلال شخصیت دوری گزین

علائم اختلال شخصیت دوری گزین

علائم اختلال شخصیت دوری گزین

علائم اختلال شخصیت دوری گزین معمولاً شامل موارد زیر است:

اعتماد به نفس پایین

رفتارهای خود انزوایی

احساس ناخوشایند یا نامطلوب بودن

خود را فرد بی عرضه و نالایق می داند

تحمل پایین نسبت به بازتاب های منفی

فرار از انجام فعالیتها به دلیل ترس از طرد شدن

اجتناب از وظایف مرتبط با دانشگاه، اجتماع و شغل یا حرفه خود

تلاش برای پیدا کردن نشانه هایی در سایر افراد در تمجید یا اخراج

سرخ شدن، دچار لکنت زبان شدن یا سکوت اختیار کردن در زمان مکالمه

فرد مبتلا به این اختلال، آگاهی خود را نسبت به احساس ناراحتی در موقعیت های اجتماعی نشان می دهد، اما همچنان تصورات نادرستی نسبت به دیگران دارد. به دلیل بروز علائم شدید، فرد مبتلا به این اختلال معمولاً در برقراری روابط دوستانه و صمیمی با دیگران عملکرد ضعیفی دارد.

دلایل ابتلا به اختلال شخصیت دوری گزین

در حال حاضر، علت خاصی برای اختلال شخصیت اجتنابی مشخص نشده است، اما محققان معتقدند که عوامل بیولوژیکی، روانی و محیطی نقش مهمی را در ایجاد این اختلال ایفا می کنند. عوامل ژنتیکی و روانی شامل شخصیت و خلق و خو عوامل بالقوه ای به شمار می روند. عوامل اجتماعی، مانند تعاملات و تجربیات دوران کودکی و مکانیسم های مقابله ای آموخته شده نیز ممکن است در ایجاد این بیماری نقش به سزایی داشته باشند.

تشخیص اختلال شخصیت دوری گزین

بر اساس معیارهای موجود در کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، چاپ پنجم (DSM-5)، یک متخصص بهداشت روانی می تواند در طول ارزیابی روانپزشکی، با انجام آزمایش اختلال شخصیت دوری گزین این اختلال را تشخیص دهد. برای تشخیص اختلال، فرد باید حداقل چهار معیار از هفت معیار زیر را داشته باشد. اجتناب از فعالیت های مربوط به شغل و حرفه که نیاز به برقراری روابط اجتماعی قابل توجه داشته باشد، به دلیل ترس از دریافت پاسخ و یا اظهار نظر منفی عدم تمایل به برقراری هر نوع رابطه، مگر اینکه فرد مقابل نظرات مثبتی در مورد او داشته باشد و اطمینان داشته باشد که مورد پسند و استقبال قرار خواهد گرفت.

در محیط های اجتماعی جدید به دلیل احساس نالایقی، ساکت و انزواطلب است

عدم مشارکت در یک رابطه صمیمی را به دلیل ترس از خجالت کشیدن یا تحقیر شدن

عدم تمایل خود را به شرکت در فعالیتهای جدید از ترس خجالت کشیدن نشان می دهد

ناراحتی خود را از اینکه در موقعیت های اجتماعی مورد انتقاد یا اخراج قرار گرفته است نشان می دهد

اعتماد به نفس پایینی دارد و از لحاظ اجتماعی نسبت به سایر افراد بی عرضه و ناکارآمد قلمداد می شود

همچنین باید خاطر نشان کنیم که این اختلال در دوران کودکی قابل تشخیص نیست. گوشه نشینی، ناآرامی اجتماعی یا آسیب پذیری نسبت به انتقادات معمولاً بخشی از مراحل رشد در دوران کودکی است. برای تشخیص این اختلال، فرد باید این معیارها را در اوایل نوجوانی و بزرگسالی نشان دهد.

اختلال شخصیت دوری گزین

اختلال شخصیت دوری گزین

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به اختلال شخصیت دوری گزین هستند؟

عوامل خطر این اختلال ممکن است ناشی از تجربیات اولیه کودکی باشد. کودکانی که مراقبین را به عنوان افرادی می بینند که کودکان را نادیده گرفته و از آنها مراقبت نمی کنند، در معرض خطر ابتلا به این اختلال هستند. همچنین کودکانی که انواع سوء استفاده، نادیده گرفته شدن یا آسیب را تجربه کرده اند، احتمال ابتلا به این اختلال در آنها افزایش می یابد. یکی دیگر از عوامل خطر ممکن است ایجاد تغییر ناشی از یک بیماری جسمی در ظاهر فرد باشد. این تجربیات ممکن است به اجتناب از فرصت های اجتماعی شدن به عنوان مکانیزم مقابله ای تبدیل شود.

رابطه اختلال شخصیت دوری گزین و اعتیاد

بین ابتلا به این اختلال و سوء مصرف مواد ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. افراد ممکن است برای مقابله با اضطراب و ناراحتی مرتبط با اختلال خود به مصرف مواد مخدر و الکل روی آورند. این اختلال اغلب با حس تحقیر و انزواطلبی همراه است که ممکن است به افسردگی و افکار و یا تلاش برای خودکشی منجر شود.

اگرچه ممکن است افراد سعی کنند افکار و احساسات ناراحت کننده خود را با مصرف الکل یا مواد مخدر کنترل کنند، اما متاسفانه مصرف مواد فقط باعث تشدید علائم آنها خواهد شد، زیرا پشیمانی و شرمندگی تنها اضطراب نسبت به قضاوت یا طرد شدن توسط افراد دیگر را در آنها تشدید می کند.

درمان اختلال شخصیت دوری گزین

درمان اختلال شخصیت دوری گزین

درمان اختلال شخصیت دوری گزین

بسیاری از افراد مبتلا به اختلالات شخصیت تا زمانی که در عملکرد روزمره آنها اختلالی صورت نگیرد، به دنبال درمان نمی روند. فردی که دارای این اختلال است ممکن است توانایی ارتباط با دیگران را داشته باشد، اما درمان آنها در افزایش مهارت ها و توانایی های اجتماعی کمک بیشتری خواهد کرد. ممکن است فرد برای بهبود توانایی و مهارت های خود در برقراری روابط و کاهش ناراحتی و اضطراب ناشی از آن به دنبال درمان باشد. اگر فرد مبتلا به اختلال شخصیت دوری گزین به دنبال درمان نباشد، اغلب منزوی می شود و ممکن است به اختلال ثانویه یا تشخیص دوگانه مانند افسردگی یا سوء مصرف مواد مبتلا شوند.

درمان اختلالات شخصیت ممکن است بسیار چالش برانگیز باشد، زیرا علائم معمولاً به مدت طولانی وجود داشته است. درمان این اختلال به طور کلی شامل ترکیبی از روان درمانی و دارو است. روشهای درمانی شناختی – رفتاری ممکن است بسیار موثر واقع شود، زیرا به افراد در تغییر الگوهای فکری و ایجاد مهارتهای اجتماعی کمک می کند. روشهای درمانی فردی، گروهی و خانوادگی نیز می تواند بسیار مفید باشند. ممکن است برای درمان دارو تجویز شود، به ویژه اگر اختلال همزمان مانند افسردگی یا اضطراب وجود داشته باشد. داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد اضطراب به منظور درمان این اختلال تجویز می شوند. این داروها همچنین می توانند به فرد در کاهش حساسیت نسبت به واکنش های منفی کمک کنند. برخی پزشکان معتقدند که ترکیبی از روان درمانی و دارو موثرترین روش درمانی به شمار می رود.

سخن پایانی

در صورت ابتلا به اعتیاد به مواد مخدر یا الکل و اختلال همزمان شخصیت دوری گزین، مشاورین مجرب مرکز ترک اعتیاد طلوعی دوباره آماده خدمت رسانی به شما عزیزان می باشد. کلینیک ترک اعتیاد طلوعی دوباره،به عنوان بهترین کلینیک ترک اعتیاد تهران درمان جامعی برای سوء مصرف مواد و اختلالات روانی ارائه می دهد که می تواند به شما در بهبود جسمی و روحی کمک کند. همین امروز تماس بگیرید تا با یکی از کارشناسان ما در مورد گزینه های درمانی و مراحل بعد از آن صحبت کنید و درباره نحوه درمان اطلاعات بیشتری کسب کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *